Jonge moeder treedt op tijdens rumoerige vlucht – en leert iedereen aan boord een belangrijke les

Vliegen kan een onprettige ervaring zijn. Voor velen van ons, betekent het uren van ongemak, een gebrek aan slaap, en tal van andere irritaties. Voor ouders van kleine kinderen, is het ongemak vaak nog veel groter. Hoewel het normaal is om het geluid van een huilend of overstuur kind onprettig te vinden, hebben sommige mensen totaal geen sympathie in dergelijke situaties.

Een vakantieganger, Kesha Bernard, die recentelijk op vakantie ging, zag dit met eigen ogen, toen ze onlangs op een vlucht van Alaska Airlines zat.

Lees haar aangrijpende – en belangrijke verhaal hieronder.

“Hier ben ik, op vakantie, weg van mijn eigen kinderen (waar ik zielsveel van hou, maar soms heb je even een pauze nodig) en ik vlieg met een baby op mijn schoot. Waarom? Omdat ik een fatsoenlijk mens ben.

Ik ging vandaag om 5:45 uur in Seattle aan boord van mijn vlucht. Het was vlucht 674 van Alaska Airlines en ik ging in het midden zitten. Er bleken wat problemen te zijn met het gewicht van het vliegtuig waar naar gekeken moest worden. Iedereen zat dus te wachten in een vol vliegtuig.

Plotseling begint een baby te huilen. Uiteraard ben ik inmiddels gewend aan huilende en zeurende kinderen, dus ik negeer het geluid. Maar iedereen om me heen begint te zuchten, puffen en mopperen. Dan….hoor ik 2 kinderen huilen (OMG! toch?). Deze vrouw zit met een peuter, die een driftbui krijgt, omdat ze geen gordel om wil. Geen probleem…Ik heb mama krachten en kan het negeren…MAAR wat ik NIET kan negeren is het volgende.

Ik hoor een vrouw klagen tegen deze moeder (die alleen zit, met 2 huilende kinderen) dat haar kind moet stoppen met tegen haar stoel aanschoppen. DAN hoor ik de moeder zeggen “Ze is 3 jaar oud, ik kan niet geloven dat je dat zojuist gedaan hebt”. Blijkbaar greep de vrouw de benen van het kind vast (lees: ben je niet goed wijs!”)

Terwijl dit gebeurt, staat de stewardess te kijken… en luisteren.

Mensen…het vliegtuig was propvol …. en ik zat 15 minuten te wachten totdat iemand, die dichter bij de vrouw zat, haar hulp aan zou bieden…Ik was immers omringd door weldenkende volwassenen, toch? (Niet dus)

Ik kijk achterom en zie mensen mopperen en staren naar deze vrouw die ALLEEN IS MET HAAR DRIE KINDEREN…Eén volwassen vrouw houdt haar handen tegen haar oren en kijkt zeer lelijk naar de moeder…Mevrouw, meen je dit nou?

Dus …. omdat ik een fatsoenlijk mens ben, kon ik het niet aanzien om deze vrouw te laten verzuipen… Ik stond op, liep een paar rijen naar achteren en vroeg of ze hulp nodig had (blijkbaar is dat voor sommigen een hele opgave). Ze gaf me direct haar baby. (Deze vrouw dacht waarschijnlijk: Godzijdank, JA!). Ik tilde de baby op en moest daarna gaan zitten, omdat we op het punt stonden te vertrekken… het huilen stopte.

Toen zat ik daar, terwijl ik deze schattige baby vasthield, die ook nog eens in slaap viel.

Mijn punt???? Wees aardig en houd rekening met elkaar. Als iemand hulp nodig heeft, help hem of haar dan in hemelsnaam. Klagen en mopperen, helpt totaal niet. Het zorgt er alleen voor dat de persoon die hulp nodig heeft, zich slechter voelt. En wat de vrouw betreft die haar oren bedekte… WORD EENS VOLWASSEN..

Hieronder vind je Kesha’s originele Facebook post, die ze op 29 juli publiceerde

Deel dit artikel als je het ermee eens bent dat we, net zoals Kesha, wat sympathieker mogen zijn.